De impact van automatisering op declarabele uren

De impact van automatisering op declarabele uren in de accountancy

Efficiënter werken klinkt als een no-brainer. Minder handmatig werk, slimmere processen, meer automatisering, AI-tools die repeterende taken overnemen. Vrijwel ieder accountantskantoor is ermee bezig. Maar er zit een ongemakkelijke vraag onder die ontwikkeling: Wat gebeurt er met je omzet als hetzelfde werk ineens veel minder tijd kost? In dit blog lees je meer over de impact van automatisering op declarabele uren.

Waarom accountantskantoren blijven investeren in automatisering

Toch blijven kantoren investeren in automatisering, blijkt uit het onderzoek van NOAB en Fiscount. Logisch ook. De arbeidsmarkt zit muurvast. Goede mensen zijn schaars. Tegelijkertijd verwachten klanten steeds meer snelheid, inzicht en beschikbaarheid. Ondertussen stapelen compliance-eisen, software-updates en datastromen zich op.

Dan heb je simpelweg weinig keuze. Automatisering is voor veel kantoren geen luxeproject meer. Het is een voorwaarde geworden om überhaupt schaalbaar te blijven werken. Dat zie je ook terug in de markt. Volgens cijfers vanuit de accountancysector blijft de productiviteit stijgen bij accountants- en administratiekantoren. Niet omdat mensen ineens harder werken, maar omdat processen slimmer worden ingericht en software steeds meer werk overneemt.

Enkele voorbeelden in de branche:

automatische boekingsvoorstellen

AI-ondersteuning bij controles

documentverwerking

workflow-automatisering

Copilot-functionaliteiten

standaardisering van klantprocessen

Alleen zit daar direct een spanningsveld onder. Want als jouw kantoor dankzij automatisering 30% sneller werkt, maar je nog steeds volledig op uurbasis factureert, dan snij je uiteindelijk in je eigen omzetmodel. En veel kantoren investeren volop in nieuwe tooling. Denk aan AI-oplossingen, Microsoft Copilot-licenties, workflowsoftware en slimme integraties. Dat zijn geen kleine investeringen. Daar gaan tijd, geld en implementatiecapaciteit in zitten. Als je vervolgens blijft hangen in een puur uurtje-factuurtje model, ontstaat er een probleem: Je investeert in efficiëntie, maar je verdienmodel beloont inefficiëntie. Dat is op lange termijn niet houdbaar.

Wat gebeurt er met declarable uren?

Dit is precies de discussie die nu binnen veel accountantskantoren speelt. Jarenlang was efficiëntie vooral intern interessant. Minder tijd kwijt zijn betekende een hogere marge. Maar AI en automatisering versnellen processen zó hard dat de traditionele rekensom niet meer vanzelf klopt.

Want stel:

een samensteldossier kostte vroeger 8 uur

door automatisering kost hetzelfde werk nog maar 4 uur

de kwaliteit blijft gelijk of wordt zelfs beter

Wat factureer je dan? Vier uur? Acht uur? Een vaste prijs? Het urenmodel heeft jarenlang prima gewerkt. Het gaf grip, voorspelbaarheid en een eenvoudige manier van calculeren. Maar het model is gebouwd op tijdsbesteding. Niet op waarde. En juist daar verandert automatisering alles aan.

Daarom zie je dat steeds meer kantoren kritisch kijken naar hun prijsmodel. Niet omdat urenregistratie volledig verdwijnt, maar omdat het steeds minder logisch wordt als primaire basis onder je hele businessmodel. Zeker wanneer je als kantoor serieus investeert in standaardisatie en automatisering.

Waarom een hybride verdienmodel steeds logischer wordt

Volledig afscheid nemen van uren schrijven hoeft lang niet altijd. In de praktijk ontstaat steeds vaker een hybride model. En eerlijk gezegd is dat voor veel kantoren ook gewoon het meest logisch. De basiswerkzaamheden worden ondergebracht in een vaste prijs of abonnementsstructuur. Dat geeft voorspelbaarheid. Voor het kantoor én voor de klant.

Denk aan:

administratie

samenstelwerk

periodieke rapportages

standaard controles

terugkerende compliancewerkzaamheden

Extra advieswerk, specialistische trajecten of incidentele vraagstukken kunnen vervolgens prima op nacalculatie blijven draaien. Denk hierbij aan herstructureringen, overnametrajecten, complexe fiscale vraagstukken of begeleiding bij financieringen.

De grootste uitdaging zit niet in techniek, maar in het gesprek met de klant

Betrek je klanten

De techniek is meestal het probleem niet meer. Software wordt slimmer. AI ontwikkelt zich razendsnel. Integraties worden beter. De echte uitdaging zit ergens anders: het gesprek met de klant. Veel accountants weten inhoudelijk prima dat verandering nodig is. Maar zodra het gaat over prijsmodellen, vaste abonnementen of andere manieren van samenwerken, ontstaat twijfel.

Want hoe verkoop je dat goed? Daar zit vaak de blokkade. Je moet als kantoor eerst zelf volledig overtuigd zijn van je aanpak voordat klanten daarin meegaan. En dat vraagt een andere rol van relatiebeheerders en accountants. Minder reactief. Meer adviserend. Want als jij zelf nog twijfelt over de waarde van jouw dienstverlening buiten geschreven uren, gaat een klant dat direct voelen.

De kantoren die hierin vooroplopen, sturen veel meer op klantwaarde, voorspelbaarheid, samenwerking, continu contact en strategisch advies. Niet op zoveel mogelijk geschreven uren.

Automatiseren zonder je businessmodel aan te passen werkt niet

Automatisering in de accountancy stopt niet meer. AI, workflowautomatisering en standaardisatie gaan de komende jaren alleen maar sneller ontwikkelen. Dat biedt enorme kansen voor accountantskantoren. Maar alleen investeren in software is niet genoeg.

Als je processen automatiseert, moet je ook kritisch kijken naar:

je prijsmodel

je klantselectie

je interne processen

de rol van relatiebeheer

hoe je waarde verkoopt

Want efficiënter werken terwijl je volledig blijft sturen op geschreven uren, blijft uiteindelijk schuren. De kantoren die de komende jaren echt gaan versnellen, zijn niet per se de kantoren met de meeste software. Dat zijn de kantoren die hun manier van werken durven aanpassen aan de realiteit van moderne accountancy.